Πολύτιμες αναμνήσεις

POSTED BY MANOSD | 07/01/2019 | BRIDES

Πολύτιμες αναμνήσεις

Τελικά, όσο περνούν τα χρόνια, καταλαβαίνω πως σημασία σ’ αυτή τη ζωή έχουν μόνο όσα έχουν διάρκεια, όσα αντέχουν στον χρόνο.

Ο Νίκος και η Μαρία παντρεύτηκαν το καλοκαίρι, σε ένα ξωκλήσι στην Αμοργό, με όλους τους αγαπημένους τους κοντά τους. Δεν λυπήθηκαν τα έξοδα προκειμένου ο γάμος τους να είναι τέλειος και να μείνει αξέχαστος σε όλους τους καλεσμένους. Έκλεισαν πολυτελές ξενοδοχείο για να τους φιλοξενήσουν και να κάνουν τη δεξίωση δίπλα στην πισίνα. Προσέλαβαν έναν από τους πιο γνωστούς dj για να διασκεδάσουν και να χορέψουν όλοι. Διάλεξαν το καλύτερο μενού για να μην μείνει κανείς πεινασμένος. Επισκέφθηκαν ένα από τα πιο ξακουστά ανθοπωλεία για να κανονίσουν τον στολισμό. Συνεργάστηκαν με τον καλύτερο φωτογράφο για να αποτυπώσει τις αναμνήσεις τους στο χαρτί. Ήθελαν, εκείνη η ημέρα, να μείνει χαραγμένη στη μνήμη τους ως μία από τις ωραιότερες της ζωής τους.

Ευτυχώς, όλα πήγαν κατ’ ευχήν.

Και να τοι τώρα, μετά το μυστήριο, ξημερώματα Κυριακής, ευχαριστημένοι, αλλά και κουρασμένοι, χαρούμενοι, αλλά και νυσταγμένοι να ετοιμάζονται να ανέβουν στο δωμάτιό τους μιας και το γλέντι του γάμου μόλις είχε τελειώσει. Όλα ήταν υπέροχα: το νυφικό, ο στολισμός, η δεξίωση, η τούρτα… Ο dj που είχαν κλείσει για το τραπέζι πραγματικά είχε δώσει τον καλύτερό του εαυτό. Γι’ αυτό πονούσαν τα πόδια της Μαρίας – από τον πολύ χορό… και από τα δωδεκάποντα!

Το προσωπικό του ξενοδοχείου είχε ξεκινήσει να μαζεύει τα τραπέζια. Ξαφνικά ακούστηκε ένα μπαμ! Η Μαρία γύρισε τρομαγμένη το κεφάλι και είδε ένα βάζο να έχει σπάσει και την πανέμορφη ανθοδέσμη που στόλιζε ένα από τα τραπέζια να κυλιέται στο πάτωμα. Λυπήθηκε… κι αμέσως γύρισε να δει που είναι οι υπόλοιπες ανθοδέσμες και ο στολισμός. Οι περισσότερες είχαν ήδη μαζευτεί και βρίσκονταν στοιβαγμένες σε κάποιον πάγκο. «Τόσα λεφτά για τα λουλούδια και τώρα θα τα πετάξουν…; Δε μπορεί!», σκέφτηκε αυθόρμητα. Προσπάθησε να μαζέψει τη μακριά τουαλέτα της και να τρέξει να τους προλάβει, αλλά ήταν πολύ ζαλισμένη για να τα καταφέρει και πολύ κουρασμένη για να τους προλάβει. Είχαν απομείνει πολύ λίγα που θα μπορούσε να σώσει.

«Αγάπη μου, έλα να φύγουμε», της είπε τρυφερά ο Νίκος και την έπιασε από τον ώμο, «Μη δίνεις σημασία σ’ αυτά! Περάσαμε υπέροχα!»

Ένα μήνα μετά, τα άλμπουμ του γάμου τους ήταν έτοιμα και η Μαρία μόλις έχει γυρίσει από τον φωτογράφο κρατώντας τα στα χέρια σαν κειμήλια, προσέχοντας και την παραμικρή της κίνηση μην τυχόν και τους κάνει καμιά γρατζουνιά.

«Θα περιμένω και το Νίκο από τη δουλειά. Θέλω να τα δούμε για πρώτη φορά μαζί!», σκέφτηκε και πήγε στην κρεβατοκάμαρα να αλλάξει. Όμως κάτι της τριβέλιζε το μυαλό.

Προσπαθούσε να φέρει στο μυαλό της όλα όσα συνέβησαν εκείνη την ημέρα. Χαμογέλασε με νοσταλγία, όταν θυμήθηκε τη μητέρα της να δακρύζει από συγκίνηση την ώρα του μυστηρίου. Και ξεκαρδίστηκε στα γέλια με την ανάμνηση της θείας Ευτέρπης να κυνηγάει στο τραπέζι τον φωτογράφο για να τον ταΐσει γιατί, «Είχε ρέψει το παιδί, όλη μέρα όρθιο!»

Αναρωτήθηκε: Τι είχε απομείνει ως ανάμνηση από το γάμο της; Πού είναι όλοι οι υπέροχοι στολισμοί και οι πολυτέλειες που απόλαυσαν;

Το ολοκαίνουριο Matrix White 6 αστέρων άλλαξε τα δεδομένα
γνωρίστε το εδώ

ψηφιακά άλμπουμ Ψηφιακό άλμπουμ φωτογράφος γάμου

Γνωρίστε τα μοναδικά άλμπουμ 5 αστέρων
Matrix εδώ

Το νυφικό της «ξεκουραζόταν» στη ντουλάπα. Τα λουλούδια είχαν μαραθεί. Η τούρτα και τα φαγητά είχαν φαγωθεί. Ο dj είχε «σαλπάρει» για άλλα γαμήλια πάρτι. Και η Αμοργός ήταν μακριά.

Τίποτα από εκείνη την βραδιά δεν είχε μείνει.

«Τόσα λεφτά, πεταμένα σε πράγματα που κράτησαν μόνο μια βραδιά!», σκέφτηκε. «Εντάξει, για να είμαι ειλικρινής, άξιζαν τα λεφτά τους. Ωραία περάσαμε! Ευτυχώς, όμως, που δώσαμε ιδιαίτερη σημασία στον φωτογράφο και τα άλμπουμ. Στο κάτω-κάτω, αυτό θα μας μείνει!»

Κι αμέσως, έτρεξε στο σαλόνι, πήρε το άλμπουμ στα χέρια της (ξέχασε ότι είχε πει να περιμένει το Νίκο), κάθισε στον καναπέ και άρχισε να τα ξεφυλλίζει ανυπόμονα. Πόσα θυμήθηκε που μέχρι χτες είχε ξεχάσει! Πόσες αναμνήσεις που παρά λίγο να μείνουν για πάντα στο σεντούκι της λησμονιάς! Γέλασε, δάκρυσε, συγκινήθηκε, νοστάλγησε… μέχρι που γύρισε ο Νίκος από τη δουλειά και τη βρήκε ακόμα σκυμμένη πάνω από το άλμπουμ να χαμογελάει ευτυχισμένη.

Γι’ αυτό λέω πάντα:

Μια φωτογραφία αγκαλιά με τον πατέρα ή τη μητέρα μας και ένα άλμπουμ που, σαν θησαυροφυλάκιο, κρατάει μέσα του τις αναμνήσεις μας, μπορούν να είναι για πάντα μοναδικά γιατί είναι δικές μας δημιουργίες!

Ας μην επιτρέπουμε στις αναμνήσεις μας να χάνονται.

Οι αγκαλιές με τους αγαπημένους μας ανθρώπους είναι τόσο μοναδικές! Αξίζουν να τις κρατήσουμε στη μνήμη μας ως κάτι πολύτιμο!

Φιλικά,

Εύα Κόννα

Διαγωνισμός Albumake

Κάνε Follow στο Instagram την Albumake
και παρε μέρος στο διαγωνισμό
για φωτογράφηση οπουδήποτε στην Ελλάδα.
Πάτα εδώ

Μαθε γιατί το όνομα σου είναι σημαντικό για εμάς

 
2019-02-13T16:13:54+00:00